มาอีกละ

posted on 01 Aug 2009 20:50 by lindsayna
31.07.09ที่รักจ๋า...            เค้ารักตัวเองจังเลยคับ รักมากจนอยากร้องไห้ อีกละ ดีใจค้าบบที่มีวันนี้ แอบซึ้ง 55  กาลครั้งหนึ่ง น๊านนานนานมาแล้ว เฮอๆ 555 ขอขำก่อน อายว่ะ มีเด็กหญิงคนหนึ่ง ชื่อเด็กหญิงส้มเช๊ง อยู่บ้านใกล้กับเด็กชายส้มโอ เช๊งมีเพื่อนชื่อมะยม 555 มะยมกับเช๊งเป็นเพื่อนรักที่สนิทกันม๊ากมาก เช๊งชอบไปบ้านมะยมบ่อยๆ ไปเล่นกับมะยม เช๊งรู้มานานละล่ะ ว่ามะยมมีพี่ชายคือ ด.ช. ส้มโอ และคุณชายโยโย่ แต่เช๊งไม่รู้ว่าเช๊งเป็นอะไรทำไมนับวันชักจะให้ความสนใจแอบมองแอบสนใจความเป็นไปของพี่มะโอจังเลย 555 (มันกลายเป็น joke ไปละที่รัก) เช๊งรู้สึกเขินๆ พี่มะโอตลอด เวลาได้คุยกันเช๊งรู้สึกดี เวลาเห็นผู้หญิงของพี่มะโอเช๊งก็จะเปลี่ยนความรู้สึกของตัวเองให้เป็นอีกแบบ เช๊งก็เห็นเขาเป็นพี่สาวคนหนึ่งเช่นกัน ไม่ได้อะไร คงเพราะเช๊งเด็กด้วย เลยไม่ได้คิดอะไรมากมาย แต่ความรู้สึกดีเวลาที่ได้คุยได้เห็นได้ทักทายพี่เค้ามันเพิ่มทวีทีละนิดๆ มีอยู่วันหนึ่งที่เช๊งไปหาแฟนมะยมกับมะยม ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเลย ปกติมากๆ เช๊งกลับมาคิดเรื่องนี้ในตอนนี้อีกครั้ง แล้วแอบเข้าข้างตัวเองว่า วันนั้นที่กลับมาแล้วพี่มะโอรู้เข้าพี่มะโอดุมะยมใหญ่เลย จนเช๊งแอบรู้สึกผิดที่ทำให้พี่น้องทะเลาะกัน นั่นเป็นเพราะพี่มะโอดุมะยมมากมายว่าทำไมต้องพาเช๊งไปด้วย ไปคนเดียวไม่ได้เหรอ ดุมากมายใหญ่โต เช๊งก็งงๆ ทำไมต้องขนาดนั้นด้วย ตอนนี้ที่เช๊งกลับเอามาคิดก็คิดว่าเค้าอาจชอบๆ เช๊งก็ได้มั้ง แต่อาจไม่ใช่ก็ได้เนาะ รู้แต่ว่าคิดแบบนี้ก็มีความสุขดี ก็อยากรู้เหมือนกันนะว่าจริงๆ แล้วมันคืออะไร เช๊งไม่ผิดหวังหรอก เพราะเช๊งชอบเพ้ออยู่แล้น          

ยิ่งพอวันหนึ่งที่มะยมไปเมืองนอกแล้ว เช๊งก็ไม่เคยได้บอกเรื่องนี้กับมะยมเลย ทั้งๆ ที่ความรู้สึกมันเพิ่มทวีๆ ขึ้นอยู่เรื่อยๆ เช๊งคิดว่าเป็นอย่างนั้นประมาณ 6 ปีได้มั้ง เช๊งขี้อายจังตอนนั้น แต่ก็มีเหตุผลว่าถ้าเค้าชอบเค้าก็เข้ามาเองแหละ แต่ดูเหมือนไม่มีวี่แววเลย จนกระทั่งหลังๆ เช๊งก็เริ่มอึดอัด แต่ก็พยายามลืมพี่มะโอไปซะ แล้วพี่มะโอก็ยังไงชอบมาที่บ้านยืมโน่นยืมนี่ เช๊งก็คิดว่าพี่เค้าก็คงแค่รักษาความผูกพันเอาไว้ประมาณนี้มั้ง น้องสาวก็ไปเมืองนอกละ คงเหงา คงอยากยืมจริงๆ ไม่มีอะไร แต่ก็ดีใจมากทุกครั้งเวลาที่พี่มะโอมาที่บ้าน เวลาที่พี่มะโอเรียกชื่อเช๊ง เช๊งรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก แค่เค้าเอ่ยชื่อเราออกมาเช๊งก็ดีใจมากแล้ว เช๊งช้อบชอบเวลาที่เค้าเรียกชื่อเช๊ง เหมือนเป็นห้วงภวังค์ช่วงหนึ่ง เหมือนเสียงสวรรค์เลย 555 เช๊งเป็นเอามากจริงๆ และคิดว่าตอนนี้ก็คงยังป็นอยู่ เช๊งเป็นคนชอบตกอยู่ในภวังค์ ยิ่งเจอกันบ่อยเข้าๆ ไม่ว่าจะขับรถผ่านไป หรือเช๊งทำเป็นไปถามไถ่อะไรที่บ้านเค้า หรือเวลาที่เค้ามายืมอะไรที่บ้านเช๊ง เช๊งก็เริ่มมั่นใจเรื่องความรู้สึกตัวเองว่าเช๊งชอบพี่มะโอแน่ๆ แล้วล่ะ เลยเกิดเป็นความเกร็งน้อยๆ เกร็งมากๆ ดีกว่า เวลาได้พบปะพูดจากัน เช๊งจะพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทั้งสีหน้า ท่าทาง ระวังคำพูดสุดริด เช๊งก็พยายามมองว่าพี่มะโอคิดยังไงกับเช๊งกันแน่ บางช่วงที่พี่มะโอไม่มาบ้านเช๊ง เช่น ช่วงที่ไปกทม. เช๊งแทบเป็นบ้าตาย เช๊งเศร้าเขียนไดอารี่ว่า พี่มะโอมาหาเช๊งได้แล้วนะ เช๊งคิดถึงพี่มะโอมากๆ เลย พี่มะโอหายไปไหนอ่ะ แต่สักพักพี่มะโอก็กลับมาช่วงนั้นเช๊งมีความสุขมากจริงๆ เช็งก็มีเพื่อนสนิทที่ต้องบอกสักคนไม่งั้นเช๊งคงระเบิดแน่ๆ ชื่อแฟ้ม เช๊งก็ชอบเขียนมะโอๆๆๆๆ ที่โต๊ะบ้าง ในหนังสือ ในสมุดเต็มเลย ใครๆ เค้าก็เห็น ...love... อะไรก็ว่าไป มีแม้กระทั่งสิ่งที่พี่มะโอเพิ่งเขียนให้เช๊งเร็วๆ นี้ว่า ... ...

ความชื่นชอบทวีขึ้นอย่างนั้นเรื่อยมาจนกระทั่ง เช๊งได้เห็นเด็กนักเรียนกระโปรงแดงที่หน้าบ้านของพี่มะโอ ทุกอย่างจบไป เช๊งรู้สึกเศร้าแล้วพยายามที่จะตัดใจบอกกับตัวเองว่า มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก พี่เค้าไม่ได้ชอบเราหรอก เช๊งก็เป็นเช๊ง ไปบ่นๆ เซ็งๆ กับเพื่อน อยู่มาวันหนึ่งพี่มะโอชวนเช๊งเล่นครอสเวิร์ด ชวนไปซื้อขนมหลังบ้านด้วยกัน แล้วให้เช๊งเลือกขนมเอง เช๊งก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาละ พี่มะโอรู้ความจริงแล้วแน่ๆ เช๊งรู้สึกตื่นเต้นแต่ก็ไม่แน่ใจ พยายามเฉยๆ ไม่คิดอะไรมาก แล้วพี่เค้าก็ชวนไปถนนคนเดิน เช๊งเลยรีบถามคุณแม่ซึ่งรู้ความเป็นไปตลอดเช่นกัน เพราะเช๊งบอกแม่ว่าเช๊งชอบพี่มะโอ แม่ก็ให้ไป จำได้ว่าวันนั้นเช๊งมีความสุขมากๆ ที่เราได้เดินด้วยกัน        มาถึงวันนี้เรื่องราวก็ผ่านมาเนิ่นนานหลายปี ความรู้สึกที่เช๊งมีต่อพี่มะโอไม่เคยจางหายไปไหน วันนี้เช๊งรู้สึกอิ่มใจ ที่พี่มะโอมาบอกกับเช๊งว่าเช๊งเป็นคนสำคัญ และพี่มะโอก็รักเช๊งมากเช่นกัน  เนี่ยแหละชีวิตของเช๊ง ชีวิตที่จะมาแต่พี่มะโอตลอดไป ^^    เช๊งรักพี่มะโอ... เป็นยังไงบ้างพี่มะโอ... ช่วยให้คะแนนหน่อยนะ ชอบไหม ชอบให้เขียนอะไรก็บอกนะ เพราะเค้าชอบทำตามคำขอของที่รักนะ ข้างบนเป็นนิยายที่อิงมาจากเรื่องจริงนะ เกาหลีดีไหม ตัวเองจะกลัวเค้าไหม ที่เค้าแอบชอบตัวเองมากๆ เลย เค้าชอบเวลาตัวเองเรียกชื่อเค้า เพราะเค้าไม่กล้าไปหาตัวเองจังๆ มีครั้งหนึ่งโทรศัพท์กับแฟ้มบอกว่าพี่ฟีมไม่เห็นมาเลยวันนี้ ทันใดนั้น ลินดาแล้วก็มีตอนไปแข่งแบนด์ที่กทม. ก่อนขึ้นรถตอนเช้ากินข้าวที่โรงเรียนกับเพื่อน ก็บ่นว่าแฟนไม่สนใจ ทันใดนั้น กริ๊ง...ฟีมโทรมา เหมือนรู้เลยเนาะ เค้าเปิดเผยกับตัวเองไปหมดแล้วทุกอย่างเลย งั้นเค้าก็ไม่มีอะไรให้แอบซึ้งคนเดียวอีกละดิ่ เค้าว่ามันไม่บังเอิญนะฟีมมี่ ที่เค้ารู้สึกดีๆ กับตัวเอง ตัวเองอยากรู้ เค้าก็บอกเนาะ บอกตามความจริง ถ้ามันดูเวอร์ก็เพราะเค้าปลื้มตัวเองมากจริงๆ นะ อายจัง... แอบเขินอ่ะ ทำอะไรลงไป แต่ก็ทำไปแล้ว ตัวเองอยากมาขอเค้าเองเน่อ ไม่กล้าส่งให้อ่ะ แต่ก็จะส่งนะ ตัวเองเค้าอาย...รักกันเหมือนเดิมนะ รู้สึกอยากเป็นลมจัง...รัก  Lindy

Comment

Comment:

Tweet